YARIŞMA BİRİNCİSİ
Medine İDRİZ – Nikola Şteyn Sağlık Meslek Lisesi – Kalkandelen
Dilimiz Türkçe
Bir gün, göğün en sessiz yerinden
bir çizgi indi dünyaya,
ne ışık, ne gölge; arada bir yerde
duran bir kut gibi.
O çizginin içinden sızan ilk ses
Türkçe’nin unutulmuş yankısıydı.
Ne çocuk sesiydi bu,ne yaşlı bir nefes;
Sonra kelimeler yürüdü taşın,
suyun, rüzgârın arasından.
Her hece bir yarlık taşıdı kendince;
kimsenin vermediği ama herkesin
uyduğu bir emir gibi dillere sindi sessizce.
İnsanlar değişti, göçler aktı, dağlar bile
yerini unuttu kimi zaman.
Ama Türkçe ateşi sönen bir ocaktan
düşmeyen son köz gibi,
hep diri kaldı kendi tüzesinde.
Ne kırılsa tükenirdi, ne çoğalsa savrulurdu;
dengesi vardı uzak çağlardan kalan.
Bir gece, bir yolcu kopuzunun teline dokundu.
Türkçe orada yeniden doğdu:
teldeki acıda, seste saklanan nefeste.
Tınısı uluydu, ama yüksekten değil;
içteki o derin çukurdan gelen bir ulu’luk.
Kendisini anlatmayan, kendisiyle akan bir güç.
Şimdi, zamanın en ince çatlağından sızan
bir ırmak gibi hiç durmadan akar Türkçe:
Hafıza kadar eski, gelecek kadar taze.
Kökü görünmez, dallarının gölgesi görünür;
ama dokunan herkes bilir bu sesin ağırlığını.
Ve böyle sürer: Bir hece yere düşer, dünya
değişir; bir kelime taşlaşır, yüzyıl susar.
Türkçe, kimsenin hükmetmediği ama
herkesi tutan o derin, o inatçı,
o kadim damar olarak
kendi sessiz yolunda yürür.
Ne bir adım eksik, ne bir an fazla.
YARIŞMA İKİNCİSİ
Dilay YAKUPİ – Uluslararası MAARİF Okulları – Gostivar
Dilimiz Türkçe
Ben, bu dille büyüdüm,
Var oluşumu onunla anladım;
Bir gencin dudaklarında yeniden filizlenen
Hiç eskimeyen bir hatıra gibi taze, diri.
Bazen dualarımda lâl oldu,
Bazen içimde sızlayan yara,
Bazen de hiç sönmeyen bir umut, bir can
suyu…
Türkçe dili bizim var olduğumuz,
Varla yolumuza aydınlatan ay ışığımız.
Ve biliyorum:
Hangi yola çıksam,
Rüzgâr beni hangi yöne savursa,
Dilim her daim yanımda yürür adım adım.
Bir nefes gibi can olur canıma,
Bir sığınak gibi dayanırım ona,
Gölgeler arasından sıyrılmış;
Ruhuma işlenmiş bir vatan gibi durur yanı
başımda.
Ben, Türkçe diye haykırdıkça,
Türkülerim duyulur ta uzak diyarlardan.
Aynadaki yansımada yalnız kendimi
değil,
Bir milletin köklerini görürüm.
İşte bu yüzdendir ki
Ne zaman konuşsam,
Yüzyılların ayak izi doğrulur içimde,
Ve sessiz bir ihtişamla seslenir seni bana:
Türkçem;
Ruhumun derinlerinde saklı en kıymetli
hazinem.
YARIŞMA ÜÇÜNCÜSÜ
Aksa ŞABAN – Gostivar Teknik Meslek Lisesi – Gostivar
Dilimiz Türkçe
Her kelimede filizlenen yeniden
doğmuş bir umut,
Her cümlede yola çıkar düşünce, bulur
yeni bir kanat.
Birlik olur, dirlik olur; kuş olur gökte özgür,
Türkçe konuşan her yürek olur
dünyada daha övgü.
Dünü bugüne bağlayan ince bir izdir
Türkçe,
Yarına uzanan güçlü bir ses, ışık saçan her hece.
Bir milletin ruhunda sönmeyen ılık bir ışık gibi,
Parlar her daim Türkçe; gönlün en
temiz yakıtı gibi.
Dil sadece ses değil, bir kaderin yürüyüşü,
Topraktan göğe uzanan bir milletin gülüşü.
Bir harf gölgesinde bile saklıdır nice yürek,
Her mısrası insanın içinde filizlenen büyülü bir hece.
Türkçenin nefesi işte:
Bir milletin atan ve hiç durmayan
yüreğidir;
Göklerde ve tarihte yankılanan en yüce
sestir!